ข้าวกล่องหนึ่งกล่อง…กับเรื่องที่ฉันยังจำได้

ข้าวกล่องหนึ่งกล่อง…กับเรื่องที่ฉันยังจำได้ 

ช่วงหนึ่ง ฉันเคยทำงานเป็น เซลล์ขายรถบิ๊กไบค์

งานขายก็มีเรื่องให้เจอสารพัด ทั้งลูกค้า ทั้งเพื่อนร่วมงาน ทั้งเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในแต่ละวัน

และมีอยู่เรื่องหนึ่งที่จนถึงวันนี้ ฉันยังจำได้อยู่เลย

วันนั้น พี่ที่ทำงานคนหนึ่ง เอา ข้าวผัดที่เหลือจากเมื่อคืน ใส่กล่องมาทานที่ทำงาน

พอเปิดกล่องออกมา… ข้าวบูดค่ะ 😂

ทีนี้ แทนที่จะทิ้งแล้วหาอะไรกินใหม่ พี่เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา… โทรไปหาเมีย

แล้วก็เริ่มบ่น จากบ่นกลายเป็นโวยวาย จากโวยวายก็กลายเป็นด่าเรื่องข้าวบูดอยู่นานพอสมควร

ส่วนฉันที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ก็ได้แต่นั่งฟัง ในหัวตอนนั้นมีคำถามอยู่คำเดียว…

“เอิ่ม…เป็นไรมากป่ะ?”   คือในมุมของฉันนะ… ข้าวบูดก็ทิ้งสิ  มันก็แค่ข้าวผัดกล่องหนึ่งเอง

กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน ไปซื้อข้าวใหม่ก็จบ  แต่พี่เขาก็ยังโทรไปบ่นกับภรรยาอยู่นานมาก

หลังจากวางสายแล้ว พี่เขาก็มานั่งบ่นกับฉันต่ออีก  ประมาณว่า…

ข้าวบูดได้ยังไง ทำไมถึงเป็นแบบนี้  ทำไมถึงไม่ดูให้ดี  ฯลฯ

ฉันก็นั่งฟังไป…“อืม…ค่ะพี่…”  ตอนนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปมาก

เพราะแต่ละคนก็มีวิธีจัดการกับเรื่องต่าง ๆ ไม่เหมือนกัน  แต่สิ่งที่ฉันคิดอยู่ในใจคือ

บางทีสิ่งที่เรามองว่าเป็นเรื่องเล็ก สำหรับอีกคน มันอาจเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้

หรือบางที… มันอาจไม่ได้เกี่ยวกับ ข้าวบูด อย่างเดียวก็ได้

อาจเป็นเรื่องเหนื่อยจากงาน  เรื่องที่สะสมมา  หรืออารมณ์อะไรบางอย่างที่มีอยู่ก่อนแล้ว

แล้วข้าวกล่องใบนั้น  อาจเป็นแค่ ฟางเส้นสุดท้าย ที่ทำให้อารมณ์มันระเบิดออกมา

แต่สำหรับฉัน เหตุการณ์วันนั้นกลายเป็นอีกหนึ่งเรื่องตลก ๆ ที่จำได้จากช่วงเวลาที่ทำงานขายรถบิ๊กไบค์

เพราะถ้าถามว่า…

                   “ข้าวบูดหนึ่งกล่อง ทำให้คนเราอารมณ์เสียได้ขนาดไหน?”

                            ตอบที่ฉันเคยเห็นกับตาก็คือ…   ได้ค่ะ 

— Phuket With Me | プーケットガイド