เที่ยวไทยไปคนเดียว
เพราะการเดินทางคนเดียว…ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด
ฉันเริ่มชอบการเดินทางคนเดียวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่แน่ใจ รู้แค่ว่าทุกครั้งที่บอกคนรอบข้างว่าจะไปเที่ยวคนเดียว เสียงถามซ้ำ ๆ ก็มาถึงทันที
“ทำไมต้องไปคนเดียวล่ะ?”
“ปลอดภัยไหม?”
คำถามเหล่านี้ไม่ใช่เพราะอยากก้าวก่าย แต่เพราะเขาเป็นห่วงจริง ๆ โดยเฉพาะเมื่อคนที่เดินทางคนเดียวดันเป็น “ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ” คนหนึ่ง…คือฉันเอง แต่ความจริงคือส่วนใหญ่ฉันเที่ยวในเมืองไทย ซึ่งเป็นประเทศที่ฉันชอบมากอย่างบอกไม่ถูก อบอุ่น หลากหลาย และมีเสน่ห์ไม่รู้จบ
เรื่องภาษาก็ไม่มีปัญหาใหญ่โต บางทีเจอภาษาท้องถิ่นเฉพาะถิ่นก็ต้องยิ้มแห้ง ๆ แล้วถามซ้ำบ้าง แต่สุดท้ายเราก็เข้าใจกันเสมอ
อาหารก็กินง่าย อร่อยแทบทุกจังหวัด แม้ว่าบางครั้งท้องจะโวยวายบ้าง ซึ่งทำให้ยาธาตุน้ำขาวกลายเป็นเพื่อนร่วมทางที่ซื่อสัตย์ที่สุด
ส่วนเรื่องการเดินทาง…บอกเลยว่าเป็นสายลุยมาตั้งแต่เด็ก เพราะโตต่างจังหวัด รถสองแถว รถกะป้อ รถเมล์ เรือคลองแสนแสบที่โคลงเสียจนใจหาย มอเตอร์ไซค์ รถทัวร์สิบสองชั่วโมง รถตู้ที่ต้องลุ้นมารยาทคนขับ ทุกอย่างผ่านมาแล้วทั้งนั้น
อุปกรณ์ประจำตัวอย่างหน้ากาก ยาดม และทิชชู่เปียก ฉันพกมานานก่อนโควิดจะเป็นคำที่คนทั้งโลกพูดถึงเสียอีก
ต่างจังหวัดนั้นแท็กซี่หายาก ไม่สะดวกแบบกรุงเทพฯ จะไปไหนก็ต้องคำนวณเวลาให้ดี บางทีพลาดเที่ยวเดียวคือแผนวันนั้นพังทั้งหน้า แต่ก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของการเดินทางด้วยสาธารณะในไทยเหมือนกัน—ทุกอย่างต้องลุ้น และทุกอย่างก็เก็บมาเป็นเรื่องเล่าได้เสมอ
การเดินทางคนเดียวคือการคุยกับตัวเอง
สิ่งหนึ่งที่ฉันชอบคือ…การไปคนเดียวทำให้ทุกการตัดสินใจอยู่ที่เรา
จะอยู่กี่วัน จะไปกี่ที่ จะเดินช้าเดินเร็ว ไม่มีใครคอยเร่งหรือชวนเปลี่ยนแผน ทุกอย่างเริ่มจากการหาข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วค่อยต่อเป็นภาพใหญ่ของทริป
ที่พักก็เลือกตามงบ และสำหรับฉัน โฮสเทลคือความสุขแบบประหยัดที่ตรงใจ คนเยอะ ไม่น่ากลัว บางครั้งอาจได้เพื่อนร่วมทางใหม่ แต่ส่วนใหญ่ฉันก็ไม่ได้คุยอะไรเยอะ เพราะมีภารกิจต้องเดินตามแผนที่วางไว้อย่างละเอียด แต่ถ้าหลงทางเมื่อไหร่ คนในพื้นที่ก็ช่วยเหลือดีจนทำให้รู้สึกอุ่นใจ—แม้จะไม่ใช่ทุกคนก็ตาม
(ประสบการณ์นี้จากเวียดนาม ถามทาง เพราะGPS พาหลง ที่เห็นถึงความต่างสุดขั้ว คนช่วยก็เดินมาส่งถึงที่หมาย
คนไม่ช่วยก็ทำเมินเหมือนไม่ได้ยินที่ฉันพูด 😹)
ความปลอดภัยคือเพื่อนสนิทของคนชอบเดินทางคนเดียว
ฉันเรียนรู้ว่าข้อมูลต้องแน่น สถานที่เปลี่ยวควรเลี่ยง และการแต่งกายก็ไม่ใช่เรื่องแฟชั่นเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องการป้องกันตัวเองด้วย เสื้อผ้าที่รัดกุมและเหมาะสมทำให้เดินทางได้ด้วยความสบายใจมากกว่า
การเดินทางคนเดียวไม่ใช่ความกล้าพิเศษอะไรหรอก
มันคือการให้เวลากับตัวเอง ให้โลกได้ค่อย ๆ เปิดเผยสิ่งใหม่
และให้หัวใจเราได้ฟังเสียงตัวเองชัดขึ้นอีกนิดในทุกครั้งที่ก้าวเดิน
บางครั้งฉันก็เจอกับ นทท. ที่เดินทางคนเดียว แล้วมาขอแชร์ นั่นโน่นนี่กับเราเอาประหยัดเข้าว่า สะดวกเขา แต่เราไม่สบายใจ จึงปฎิเสธ เพื่อนร่วมทางคนนั้นไปเพราะ หากเป็นฉัน ถ้าจะมุ่งหน้าเดินทางคนเดียวแล้วจะไม่ทำตัวเป็นภาระคนอื่นจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อม ไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น ฉันไม่ใช่คนใจดีขนาดนั้น หากมาแนวขอความเห็นใจ เชิญประตูถัดไปค่ะ
( เหตุการณ์นี้ เกิดตอนไปเที่ยวเป็นกลุ่มใหญ่ที่ประเทศอินเดีย นทท.คนนั้น ก็ ผญ. ไทยคนหนึ่ง
#เที่ยวคนเดียว #SoloTravel #เดินทางคนเดียว #ไทยเที่ยวไทย #TravelThailand #AdventureThailand #BackpackingThailand#เที่ยวเองก็สนุกได้ #เที่ยวไทยไม่ต้องกลัว #เที่ยวปลอดภัย #ทริปคนเดียว #SoloTrip #LocalTravel #TravelTips#FreedomToTravel #DiscoverThailand #WanderlustThailand #TravelDiary #TravelStories
.png)
