ครั้งหนึ่ง ฉันมีโอกาสได้พูดคุยกับนักธุรกิจท่านหนึ่ง
เขาเป็นชาวต่างชาติที่มาเรียนภาษาไทยกับฉัน ฉันจึงขอให้เขาเล่าเรื่องราวชีวิตให้ฟัง
ฉันถามเขาว่า “ตอนเด็ก ๆ ทำไมถึงเลือกเรียนวิศวะ?”
เขาตอบสั้น ๆ ว่า “เพราะตอนนั้น คนเรียนน้อย”
ฉันถามต่อว่า
“แล้วทำไมถึงได้มีโอกาสไปทำงานต่างประเทศ ทั้งทำงาน ทั้งได้เดินทางไปด้วย?”แต่ผลตอบแทนที่ได้รับ ก็ดูคุ้มค่ากับสิ่งที่ต้องแลก
หลังจากนั้น ชีวิตของเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป
ได้พบรัก ย้ายมาอยู่เมืองไทย ซื้ออสังหาริมทรัพย์ และสร้างชีวิตอีกแบบหนึ่งขึ้นมา
ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้น เป็นเพราะโชคชะตาหรือเปล่า
เพราะหลายสิ่งดูเหมือนจะง่ายดายเกินคาด
แต่คำตอบสุดท้ายที่ฉันได้รับจากเขา คือ “ชีวิตมันเป็นเรื่องของจังหวะ และจังหวะชีวิตของแต่ละคน ก็พาเราไปพบเรื่องราวที่น่าสนใจในหลากหลายมิติ”
สิ่งที่เขาทิ้งท้ายกับฉัน คือ
“จงทำในสิ่งที่รักให้ดีที่สุด แล้วสักวัน สิ่งเหล่านั้นจะสร้างเงินให้เรา”
แต่จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังไม่แน่ใจเลยว่า อะไรคือสิ่งที่ฉันรักจริง ๆการเดินทาง การถ่ายรูป อาจเป็นสิ่งที่ฉันชอบ เป็นช่วงเวลาที่ทำให้มีความสุข แต่ในอีกมุมหนึ่ง มันก็ยังไม่เคยตอบโจทย์เรื่องการเงินให้ฉันได้จริง ๆ
บางครั้ง ฉันก็อดตั้งคำถามไม่ได้ว่า หรือความชอบ อาจไม่จำเป็นต้องกลายเป็นอาชีพเสมอไป
เพราะในโลกความจริง ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เรารัก จะสร้างรายได้ทันที
แต่บางที สิ่งที่เราชอบ อาจไม่ได้เข้ามาเพื่อทำเงินตั้งแต่แรก มันอาจเข้ามา เพื่อทำให้เราได้รู้จักตัวเองมากขึ้น ได้มีความสุขในวันที่เหนื่อยล้าหรือค่อย ๆ พาเราไปเจอกับโอกาสบางอย่าง
ในจังหวะชีวิตที่เหมาะสมและบางครั้งคำตอบของชีวิตก็ไม่ได้มาเร็วขนาดนั้นจริง ๆ
#การใช้ชีวิต # จังหวะชีวิต
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น